# Мартовские иды

Ян Лехонь

Мартовские иды


Небо, дотоле ясное, застит внезапная туча,

Над громами рукоплесканий возносится рок крылатый.

Гадатель с рукой простертой провидит недобрую участь:

"Бойся, великий Цезарь, опасности в Иды Марта!"


Птица расправила крылья над прожитыми годами,

Над садом, в котором брезжит сквозь патину позолота.

Ах! не своди с нее взгляда! Быть может, ты разгадаешь

Знамения грядущих измен по ее полету.


Над садом давно опало закатом злащенное пламя,

И в небо накрепко вбиты посеребренные гвозди.

Не возвращайся в покои, не говори с зеркалами,

Не складывай рук в тревоге, с молитвой взывая к звездам.


Быть может, твои светила сегодня на небе рдеют,

И завтра твое, быть может, взойдет наконец-то солнце,

Когда бы не воск, который в воду всенощно льется

И сводит на нет заранее любые твои заделы.


Перевод с польского Рене Римских.


Idy marca


Na niebo, dotąd czyste, nagle płyną chmury,

Ponad tłumu oklaski głos się wznosi starca.

Oto rękę wróżącą podnosi do góry,

Woła: "Wielki Cezarze! Strzeż się Idów Marca!"


Nad ogród, który marzy w jesiennej tęsknocie,

Ptak jakiś rozpiął skrzydła, gotów do podróży.

Ach! nie spuszczaj go z wzroku! Może w jego locie

Dostrzeżesz jakieś znaki, odczytasz co wróży.


Już złota kula słońca za ogród upadła,

I niebo nabijają gwiazd srebrzyste ćwieki,

Nie wracaj do pokoju, nie patrz do zwierciadła

I rąk nie składaj w trwodze, wzywając opieki.


To może twoje gwiazdy na niebie rozbłysły

I twoje jutro słońce nareszcie zadnieje,

Jeżeli wosk, co teraz na wodę się leje,

Na niwecz nie obróci twe wszystkie zamysły.