# Александр Собала. За горизонтом

Aleksander Sobala

Александр Собала.

За горизонтом


Там, где огромной птицей

небо садится на воды,

там океану граница,

и кораблям нету хода.

Тучи в сапфире неба

белыми пятнами тонут,

и выше взлетают рыбы,

чем закатное солнце.

Выйти я в море рискую

на яхте моей верной

тишь разрезать морскую ,

петь в унисон с ветром.

К пятнице буду я вон там,

зачарую свои зеницы,

тем что за горизонтом

зрителя сторонится.

Яхта дойдёт без усилья

туда, где никто ещё не был,

и развернёт крылья,

и поднимется в небо.

Дрейфовать мне осталось

в белой облачной пряже

и отыскать твой парус,

на неизвестном пляже.


Aleksander Sobala

Za horyzontem


Tam gdzie niebo się łączy

z nieujarzmioną falą,

ocean się już kończy

i statki zawracają.

Chmury toną w szafirze

dodając białych wtrąceń,

a ryby skaczą wyżej

niż zachodzące słońce.

Wnet mi popłynąć przyjdzie

moim malutkim jachtem,

tnąc dziobem morską ciszę,

śpiewając razem z wiatrem.

Dotrę tam może w piątek,

zachwycę swe źrenice,

tym co za horyzontem

kryje swe tajemnice.

Mój statek sam popłynie,

aż dotrze na skraj morza

i skrzydła tam rozwinie

unosząc się w przestworza.

Dryfował będzie niebem

pośród obłoków białych,

szukając żaglem Ciebie,

tam gdzie plaże zostały.